Στις αρχές του Φθινοπώρου θα είναι έτοιμο το επιβλητικό κτήριο που βρίσκεται λίγα μέτρα μόλις από το Καλλιμάρμαρο, επί της οδού Ερατοσθένους 13, το οποίο θα στεγάσει το νέο μουσείο του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή.
Τα εγκαίνια του μουσείου θα πραγματοποιηθούν με μία σειρά από εκδηλώσεις που θα ξεκινήσουν την Τρίτη 1η Οκτωβρίου 2019.
Το νέο μουσείο, που θα ονομάζεται «Ίδρυμα Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή», στεγάζεται σε ένα ιδιόκτητο ακίνητο
που προήλθε από την αρμονική συνδιαλλαγή ενός διατηρητέου μεσοπολεμικού
κτίσματος και μίας σύγχρονης προσθήκης. Η ανέγερσή του ξεκίνησε τον
Αύγουστο του 2012 και ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2018.
Η επιλογή του σημείου έγινε με κριτήριο την επιθυμία του ζεύγους
Γουλανδρή το μουσείο να βρίσκεται σε κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας,
εντός του πολιτιστικού άξονα της Αθήνας που περικλείει τα μεγάλα μουσεία
της πόλης, και σε σημείο εύκολα προσβάσιμο για τους επισκέπτες.
Στο μουσείο, που έχει συνολική επιφάνεια 7.250 τ.μ. και εκτείνεται σε 11 ορόφους, θα εκτεθούν σπάνια έργα τέχνης μεγάλων ονομάτων της νεότερης και σύγχρονης Ευρωπαϊκής πρωτοπορίας όπως Cézanne, Van Gogh, Gauguin, Monet, Degas, Rodin, Toulouse-Lautrec, Bonnard, Picasso, Braque, Léger, Miró, Giacometti, Balthus, καθώς και έργα διακεκριμένων ονομάτων της ελληνικής πρωτοποριακής ζωγραφικής όπως Παρθένης, Μπουζιάνης, Βασιλείου, Χατζηκυριάκος-Γκίκας, Τσαρούχης, Μόραλης, Τέτσης.
Επίσης, θα φιλοξενούνται περιοδικές εκθέσεις, ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών, ενταγμένων στην εκθεσιακή πολιτική με την οποία το Ίδρυμα δραστηριοποιείται τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια. Στους υπόλοιπους χώρους θα λειτουργήσουν το πωλητήριο και το café-restaurant του μουσείου, βιβλιοθήκη τέχνης, παιδικό εργαστήριο, καθώς και ένα σύγχρονων προδιαγραφών αμφιθέατρο, 190 θέσεων.
![](https://i0.wp.com/www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/in_article/public/idryma_vasili_elizas_goylandri.jpg?w=640&ssl=1)
Τι θα βλέπαμε σε μία νοητή ξενάγηση στο νέο Μουσείο;
- Ενα κτήριο 7.250 τ.μ. με 6 ορόφους και 5 υπόγεια.
- Στο τελευταίο υπόγειο θα είναι στημένο το control room από όπου και θα ελέγχονται τα πάντα.
- Σε έναν όροφο βρίσκεται το αμφιθέατρο 190 θέσεων με εξοπλισμό για συνέδρια και πολιτιστικές δραστηριότητες.
- Σε άλλο όροφο η βιβλιοθήκη εμπλουτισμένη με 4.500 βιβλία τέχνης.
- Μέσα στο Μουσείο θα λειτουργεί παιδαγωγικό εργαστήρι με μουσειοπαιδαγωγούς.
- Στο χώρο το πωλητήριο του Μουσείου και ένα βεστιάριο.
- Μέσα στο μουσείου υπάρχει καφέ-εστιατόριο, σαν αίθριο, με κανόνα τις άριστες πρώτες ύλες και τις καλές τιμές.
Από Van Gogh, μέχρι Picasso και Miró
Η μόνιμη έκθεση του Μουσείου φιλοξενεί έργα κορυφαίων καλλιτεχνών που έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση της νεότερης ιστορίας της τέχνης. Στον ίδιο χώρο η Ελληνική πρωτοπορία και ο μοντερνισμός, ενώ ανά τακτά χρονικά διαστήματα θα υπάρχει δυνατότητα ανανέωσης των έργων.
![Η φετινή καλοκαιρινή έκθεση του μουσείου Γουλανδρή στην Ανδρο θα είναι ένα αφιέρωμα στον Ντίκο (Κωνσταντίνο) Βυζάντιο με τίτλο «Ανεικονισμός και Παραστατικότητα»](https://i0.wp.com/www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/in_article/public/ntikosvyzantios3.jpg?w=640&ssl=1)
Η
φετινή καλοκαιρινή έκθεση του μουσείου Γουλανδρή στην Ανδρο θα είναι
ένα αφιέρωμα στον Ντίκο (Κωνσταντίνο) Βυζάντιο με τίτλο «Ανεικονισμός
και Παραστατικότητα»
Αφιέρωμα στον Ντίκο Βυζάντιο το καλοκαίρι στην Ανδρο
Η δραστηριότητα του Ιδρύματος συνεχίζεται ακατάπαυστα όπως τα τελευταία 40 χρόνια στην Ανδρο. Η φετινή καλοκαιρινή έκθεση θα είναι ένα αφιέρωμα στον Ντίκο (Κωνσταντίνο) Βυζάντιο με τίτλο «Ανεικονισμός και Παραστατικότητα». Η έκθεση της Ανδρου θα εγαινιαστεί στις 30 Ιουνίου και θα διαρκέσει έως 22 Σεπτεμβρίου. Το αναδρομικό αφιέρωμα στον Ντίκο Βυζάντιο αποτελεί ένα οφειλόμενο φόρο μνήμης στον διακεκριμένο ζωγράφο της διασποράς, ο οποίος επί μισό και πλέον αιώνα διέπρεψε στο εικαστικό καλλιτεχνικό προσκήνιο του Παρισιού.
![Το αναδρομικό αφιέρωμα στον Ντίκο Βυζάντιο αποτελεί ένα οφειλόμενο φόρο μνήμης στον διακεκριμένο ζωγράφο της διασποράς, ο οποίος επί μισό και πλέον αιώνα διέπρεψε στο εικαστικό καλλιτεχνικό προσκήνιο του Παρισιού](https://i0.wp.com/www.iefimerida.gr/sites/default/files/styles/in_article/public/ntikosvyzantios4.jpg?w=640&ssl=1)
Το αναδρομικό αφιέρωμα στον Ντίκο Βυζάντιο αποτελεί ένα οφειλόμενο φόρο μνήμης στον διακεκριμένο ζωγράφο της διασποράς, ο οποίος επί μισό και πλέον αιώνα διέπρεψε στο εικαστικό καλλιτεχνικό προσκήνιο του Παρισιού
Γιος του ζωγράφου Περικλή Βυζάντιου ανατράφηκε σ’ένα οικογενειακό περιβάλλον το οποίο επηρέασε ποικιλοτρόπως (τις μετέπειτα επιλογές του) τους πνευματικούς και καλλιτεχνικούς του προσανατολισμούς. Σε ηλικία 16 ετών έγινε δεκτός στην ΑΣΚΤ.
Τον Δεκέμβριο του 1945, αναγκάστηκε στον εκπατρισμό προκειμένου να αποφύγει τη δίνη του αδελφοκτόνου εμφυλιακού διχασμού. Ήταν ο νεότερος μεταξύ των διακοσίων Ελλήνων επιβατών του θρυλικού μεταγωγικού Ματαρόα που οι δυο φιλέλληνες του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών Octave Merlier και Roger Milliex με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης του άνοιξαν τον δρόμο προς την ελευθερία της σκέψης.
Στο Παρίσι, που έμελλε να γίνει η άλλη του πατρίδα, από την πρώτη στιγμή γνώρισε την θαλπωρή και την καθοδήγηση στο φιλόξενο περιβάλλον του Δημήτρη Γαλάνη. Σύντομα συνδέθηκε με φιλία με τον Alberto Giacometti και προϊόντος του χρόνου με καλλιτέχνες όπως τον P. Soulage, S. Poliakoff, Vieira da Silva και άλλους.
Κατά την καλλιτεχνική του διαδρομή τρεις υπήρξαν οι σημαντικοί κύκλοι του έργου του:
1) Η αφαιρετική περίοδος η οποία διήρκησε μέχρι το 1972 και ολοκληρώθηκε
με μια αναδρομική έκθεση στο Μουσείο Galliera. (1945 – 1972)
2) Η περίοδος των μαυρόασπρων σχεδίων σε χαρτί τα οποία εγκωμίασε με ένα
εμβριθές και διορατικό κείμενο ο φιλόσοφος Michel Foucault. (1972 –
1981)
3) Η περίοδος των ανθρωποκεντρικών συνθέσεων που άρχισε από το 1981 και
διήρκεσε μέχρι το τέλος της ζωής του και παρουσιάστηκαν σε μια πλειάδα
εκθέσεων διεθνώς. (1981 – 2007)
Έργα του περιλαμβάνονται στις συλλογές μεγάλων μουσείων της Ευρώπης. Η Γαλλική κυβέρνηση θέλοντας να εξάρει την συμβολή του στην τέχνη και θεωρώντας τον ως ένα σημαντικό εκπρόσωπο της École de Paris τον τίμησε απονέμοντάς του υψηλές διακρίσεις όπως του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής (Chevalier de la Légion d’Honneur) και αργότερα του Ιππότη Τεχνών και Γραμμάτων (Officier des Arts et des Lettres).